රත්තරනේ හිනහෙන්න

විටෙක සිත රිදවන
තව විටෙක සනසවන
ජීවිතේ පෙම් කවිය
නුබම විය නිබදවම ..

සිත් බැඳීම

දිනෙක ඔබ මා දෙනෙත් ගැටුනද

මුවින් නෙක නෙක වදන් බැදුනද

සිනා මල් අප මුවග රැදුනද

නොසිතුවෙමි ඔබ මගේ සද බව...........

ඇඳුරු සද

නෙක නෙක වදන් ගලපා හඩ අවදි  කළ
දෙ ඇසේ තෙදින් මා හදවත පුබුදු  කළ
හැකි බව කියා මා සිත තුළ සවිය  බල
දුන්නේ නුබයි නිරතුරු මා ඇඳුරු  සද

අතීත මතකය

හුදකලාවක තැවෙන මොහොතක
ඈත කොනකින් ඇසෙන ගීයක
තනුව මහඳේ රුව්දෙනා විට
ඔබේ මතකය දවයි හදගැබ

හඳුනාගත්තොත් ඔබ මා

දෙනෙත් ඉදිරියෙ මැවෙන ඔබෙරුව
පමණි මාගේ පැතුම වුයේ..........
ඔබේ සුවදට පමණි මා සිත
ලොල්වෙලා ආදරය කෙරුවේ..........